Geert Baillevier 2005

Geert Baillevier is zowat m'n oudste jeugdvriend. Ruwe bolster, blanke pit en peperkoeken hart. We hebben het allemaal samen beleefd, stekelbaars, salamander, paling, snoekbaars, voorn en brasem, baars... en natuurlijk ook een paar karpers.
We zien elkaar hoogstens een paar keer per jaar maar toch is er nog steeds dat zelfde gevoel, we hebben immers samen veel meegemaakt... Weet je nog die ufo, Geert?...
Hij zit nog altijd met z'n hoofd op 150% grote karpers vissen, kan het niet loslaten ook al ontbreekt hem de tijd die specifiek nodig is om de grote beren te vangen.
Vorig jaar ving hij op de Gavers in Harelbeke enkele mooie vissen. Dit zijn er een paar van...

Een visser is geboren!

M'n zoontje Jan wilde persé zondagmorgen gaan vissen. Dat was lang geleden, een jaar ongeveer. Hij heeft z'n eigen drie meter hengeltje en een paar fijne tuigjes, scherpe dobbertjes. Een klein doosje zoete mais zou voldoende zijn om ons een uurtje plezier te gunnen in het Vrijbroekpark. Dit moet zowat het ideale watertje zijn om iemand te leren vissen.
Ik had er geen goed oog in, want z'n concentratie is nog niet zo best. De eerste beten kwamen al vlotjes, na een paar minuten al. Hij miste ze allen, en sloeg iedere keer een gat in de lucht wegens véél te laat! Een kleine uitleg volstond om hem geconcentreerd genoeg te krijgen en de volgende aanslag was knalraak! Z'n eerste karpertje van het jaar was een feit. Wat was hij fier!
We (Marleen en ik) slaagden erin om hem nog efkes het hengeltje afhandig te maken en elk een visje te vangen. Verdorie, hij is gebeten. Jan is gebeten door de vismicrobe. Wie had dat ooit gedacht!
Anderhalf uur later had hij zowaar tien karpertjes gevangen, gehaakt en zelf geschept!
Als ik hem zag zitten aan het kantje met z'n korte hengeltje zag ik ook me zelf terug zitten aan het kanaal Kortijk-Bossuit, dertig jaar geleden. Ik zag mezelf bezig. voorover gebogen, turend, m'n eerste visjes...
Een visser is geboren.

1 april

Op één april krijgt men de karpers waar men wil! Dit weekend zijn Stef, Gunther en ik samen in actie geschoten. Stef begon vrijfagavond al, en direct goed. Toen ik erbij stond trok hij nog voor donker een karper in 't net. Dat beloofde dus voor het weekend. Toen ik 's morgens aankwam om te vissen kon ik al direct foto's maken bij Stef. In totaal kreeg hij 7 runs en landde er zes van. De grootste was 16,5kg!
Ik kon niet rap genoeg beginnen en reeds een uurtje later verspeelde ik jammer genoeg een grote vis voor m'n voeten. Balen dus! Stef kwam efkes later langs en kon direct genieten van nog een run, om me daarna direct terug op de been helpen na een stevige uitglijpartij in de vette Fort klei. De kleine vis werd toch nog geland en efkes later teruggezet. Tegen de middag begon het zwaar te regenen, wat zeg ik, te gieten! Net in die bui kreeg ik twee runs op een paar minuten tijd. Een 13,2 en een 13,7 kg. Deze maakten het verlies van de grote vis wat draaglijker. Doorweekt nam ik een korte pauze, om verse kleren te nemen uit de auto. Aha, direct na het inwerpen terug een beet op de linkse hengel, de gehaakte kleine vis sprong zowat boven water en schoot direct los... tiens tiens... Ik begon al wat te twijfelen aan de effectiviteit van m'n rigs, misschien toch terug grijpen naar de Tiemco? Daarna bleef het stil, nochtans was de zon erg hard aan het schijnen. Misschien lagen ze met z'n allen te zonnen?... Ik kon ze het niet kwalijk nemen.
Gunther was ondertussen ook gearriveerd en er werd gesocialised met Ben, Bart en ondergetekende. Wat later begon hij vol goeie moed aan 'de nacht', nadat de collega's hem eerst geholpen hadden met z'n karrevracht materiaal. Z'n kruiwagen had immers platte tube! Om zondagmorgen te eindigen met een drietal vissen, waaronder een schitterende 16,2kg! Een mooi en geslaagd weekend dus!...

Het pennetje

Met de verandering van het uur hebben we 's avonds een uurtje extra licht. Oef. Dinsdagavond straalde de zon zo heerlijk dat ik wel een uur naar het water moest! Ik werd er op het werk al piepnerveus van en wilde zo snel mogelijk weg. M'n penhengel en de kleine spulletjes stonden nog waar ik ze vorig jaar had neergepoot. En ik vond in m'n voorraadschuif nog een overgebleven blikje mais. Visseeeeeen jahoeee!
Het Vrijbroekpark lag er helemaal verlaten bij, ik dacht dat ik niet de enige zou zijn.
Het kleine pennetje - dat ik ooit van Jacques kreeg - stond nog op diepte ingesteld, dus vlug één maiskorreltje op de haak en indalen maar!...
Ik had een uur te gaan en vol verwachting stond ik de dingen te overzien. Een warme avond. Hop pennetje weg en de eerste brasem van het jaar was een feit. Er volgden er nog drie waarvan één een hele mooie was. Het pennetje zien ondergaan was al genoeg voor deze dag, meer moest het niet zijn. Net tegen donker had ik nog een bonus in de vorm van een kogelrond schubje van een kilootje of vijf. Hij was z'n mooi oranjegeel winterkleedje nog niet kwijt en ook z'n lippen waren nog in perfecte staat. Mooi!
Zo, dan ga je tevreden naar huis hé? Raar dat je in tijden van 'veertigponders' met een gelukkig gevoel toch een tienpondertje kan terugzetten...

Gisterenavond kon ik m'n uurtje plezier nog eens herhalen, dus stress in de auto om er zo vlug mogelijk te zijn! Er kwamen donkergrijze wolken aanzetten en 'k verwachte een zware bui. De brasems deden het niet, het bleef dan ook stil. Het enige geluid kwam van de trage regen en een zo nu en dan passerende jogger.
Pas toen de plensbui in alle hevigheid losbarstte kreeg ik een mooie wegzeiler, resulterend in een kleine brasem, vol zwarte schimmel. Bijna had ik hem uit z'n lijden verlost. Direct erna terug een tikje, had ik het goed gezien? Ja, een trage wegloper, béng met die hengel, weer een kleine karper? Nee, zo bleek het een 5 minuten later. Het was één van de betere vissen van het water. Ik schatte hem een goede 10 kilo. Véél zwaarder zwemmen ze er trouwens niet rond.
Z'n beide mondhoeken waren zo erg ingescheurd van vroegere sleurpartijen dat ik medelijden met 'm had. Ik vond met moeite m'n haakje tien terug in het verwrongen muiltje. Traag zwom hij terug weg.
Ik had drie kwartier gevist, was druipnat, het werd donker, en het was tijdje voor een zakje friet bij Frituur Lucienne!

Phil's Veertigers 2005_1

Tja, een mens word er stil van. Laatste vrijdag hadden Phil en ik, bij Geert Baillevier thuis een erg gezellig etentje... enne onvermijdelijk praten we dan ook een beetje over grote vissen hé... en tja... wat een reeks grote vissen heeft de Phil weer gevangen in 2005. Bijna twintig veertigers in België alleen al, met de 'Engelse' als monster vijftiger er als kers op de taart bovennop! Well done maat!...
Hieronder een paar echte mooie... De rest krijg je een andere keer wel, als ik zelf niks gevangen heb!

Seizoensstart!

Ouf, ik ben zondag 19 maart voor een eerste sessie uitgepakt op het Fort van St. Katelijne, het was 's smorgens flink koud in die flauwe mist en het kille briesje. Dat briesje stond de verkeerde kant uit, vond ik, dus dat stond me niet echt aan! De watertemperatuur was op 50 cm diepte en 2 meter uit kant net 5 graden... Ik had het iets hoger verwacht.
De drie hengels lagen algauw strategisch geplaatst, twee ervan op de bewezen hotspots van voorjaar 2005, en één hengel op een nieuw gekozen plekje ergens tussenin. Het bleef stil tot rond de middag maar net voor de zon door de wolken piepte kreeg ik een vlugge zakker op notabene de nieuwe stek. Ach leuk, maar 'k was wel gigantisch te laat wegens een hete koffiemok in de ene en babbelde gsm in de andere hand. Na het aanslaan voelde ik wat takkerij en de vis schoot te vlug los. Blijkbaar erg slecht gehaakt. De eerste run van het jaar en direct los...
Wat later rond 13u kreeg ik een run op rechts, net nadat ik de hengel had heringeworpen, iets verder uit de kant. Het bleek een schub van 14kg, waar ik erg blij mee was, maar ik dacht dat ik hem herkende. Zoveel verschillende schubs zwemmen er immers niet rond. Later zag ik op m'n computer in m'n fotobibliotheekje en verdorie daar was ie. Vorig jaar had ik 'm ook, eveneens op m'n eerste sessie van het jaar maar dan als derde vis, en zelfs ook in het weekend van de 20ste maart, dus met één dagje verschil... Straf hé!...
Ik maakte wat foto's op de mat en met de zelfontspanner (maar dat wilde nie best lukken!) en zette het beest terug. Ondertussen was het lekker warm geworden en kon ik voor de rest van de namiddag lekker suffen in 't voorjaarszonnetje. Dat deed deugd! We zijn gestart, jahoew!

Streamerhead

Om m'n grote streamers wat verder te kunnen werpen met m'n spinhegel wilde ik gisteren een soort 'head' in elkaar knutselen. Een suspenderend werpgewicht, dus erg traag zinkend. Experimenten met een combinatie van kurk en lood mislukten omdat je in verhouding erg véél kurk nodig hebt tegenover lood.
Eerst dacht ik aan balletjes met lucht in, gecombineerd met lood, maar uiteindelijk heb ik kopjes gemaakt in meranti hardhout, met daarin zoveel lood dat het zaakje zacht suspenderend wegzinkt. Afgewerkt met een oogje en wat epoxylak ziet het er voorlopig zo uit. Ik kan er mee leven, nu nog snoeken vangen!

Op zoek naar snoek

Woensdag zijn we nogmaals het grote water op gegegaan met de bedoeling onze snoeken op erg diep water te zoeken... vlak bij de trailerhelling lag al een mooi diep stuk van 10 meter plus. Enkele scholen prooivis waren vlug gevonden en het vertrouwen was skyhigh. Het mocht niet baten, want de ganse dag hebben we geen knabbeltje of knauwtje aan ons kunstaas gevoeld. Zowel shads of vertikaalpluggen werden genegeerd... dan maar effe geprobeerd met aasvissen (ik had er vier meegebracht) maar dat was ook een zeperd.



Niks gevangen dus, maar het weer was ons redelijk goed gezind, alleen tegen de avond en in de wind werd het wat ruiger.
Na het obligate restaurantbezoek stond m'n auto defect. Alle leven was uit de batterij gezogen. Ik vond er niks beter op dan de batterij van de electromotor op m'n schoot te nemen, de startkabels via m'n open raampje door 't kofferdeksel te steken en te koppelen aan de lege batterij, en zo naar huis te karren. Het lukte wonderwel maar ik was de dag nadien wel zo ziek als een snoek met levend aas-astma...

Ziek zijnde viel m'n zaterdagse afspraak met Luc Van Litsenborg ook al in het water. Het plan was om een lokaal kanaal met een bezoek te vereren, om er de snoekbaarzen te gaan pesten. Nou, ik zat me helemaal te ergeren dat ik door m'n gezondheid niet mee kon. Dan maar in de namiddag een goed ingeduffeld bezoekje gebracht aan de Opendeurdag van Hengelsport De Goudvoorn in Mechelen, een winkel waar ik graag mag komen. Gunther Wiggy deed er de karper demonstraties, Albert Dinard zat er naast voor de vliegbinddemonstraties, en dat was best gezellig. Gunther en Stevee zaten de hele tijd te vissen naar welke rig nou laatst het verschil maakte voor Phil Cottenier. Ik had namelijk m'n mond voorbij gepraat... maar met de lippen stijf op elkaar kon ik verder onheil afwenden!...

Zondag werd de snoekmicrobe in het genezingsproces te sterk en ik moest er uit. Buiten! Jan Walraeve reed mee naar de polder. Het was best zacht mooi weer maar de snoeken deden het in deze polder niet... Jan viste met spinners en pluggen, en ik ging aan de slag met de streamers die hier ergens hieronder staan afgebeeld. Jan kreeg jammer genoeg geen vis gehaakt en ik moest het stellen met een vis van rond de zestig. Wel verspeelde ik eerder een mooie vis vlak voor m'n voeten, ik was met deze al heel tevreden geweest!
Kilometers werden afgewandeld maar 't mocht niet baten, ze lagen stil. Of wij kunnen niet vissen, dat zal 't wel zijn?
Na een stevige kop erwtensoep in een naar hondestront stinkend cafeetje bolden we huiswaarts. Tja, het is een winter waar er voor mij geen resultaten vallen... het word wat pijnlijk... er moet iets gebeuren!

Meeting 2006 Regio Mechelen

Zaterdag was de minimeeting van de Mechelse VBK-regio. Dat was behoorlijk straf en keigezellig. Na het welkomstwoord en de aperitiefkes was 't tijd voor een goede diapresentatie van Stef michiels en Gunther samen (over alles wat ze zowat al gedaan hebben, met enkele héél nuttige tips).
Daarna was 't tijd voor een dvd-montage van Gunther Poelmans en Roel Bocken (de Poeli en den Bocki haha!) over hun karpervisserij in 2005 (vooral op de Maas leek me), djeezes wat vangen die jonge gasten vis! Ge moet 't maar willen doen, wat een overtuiging...
Daarna was't lekker eten en drinken, stoofvlees, een videeke of een grote vegetarische schotel. Vlak erachter kwam de superkwis van Mark en Fré, we hebben ons gewoon scheel gelachen! We deden het met het HIR-team (naar de HIR mix van Pluckers! Haha!) helemaal niet slecht op de tweede plaats! Wat opviel was dat het damesteam (de echtgenotes die wél zo dapper waren om erbij te zijn) het erg goed deed en welverdiend op de derde plaats kwam, en daarmee de gerenomeerde Mechelse karpernamen ver achter hun lieten! Mooi!
Na de prijsuitreiking, erg mooi gesponserd door Megafish, De Goudvoorn en Luc Pluckers, barste er een spontane fuif los, de Rie showde meerdere keren z'n onnavolgbare danstechniek, met in z'n zog de vandaag redelijk nuchtere Stevie, de Mark en de rest van de jonge goden! Onnodig te zeggen dat het bier dan al in de man was...
Een mooie dag!

Streamers

Nu het vissen op een laag pitje staat, wegens ziekte, ijs, tijdsgebrek en verplichtingen, ben ik aan het opruimen geslagen. Alle m'n kunstaas is eindelijk op orde geraakt in opbergdozen. En een mooie ruime Rapala-tas werd aangeschaft om deze spullen in te stoppen. Puur genieten om dat allemaal te zien staan, haha!
Ik heb er nu ook eens de tijd voor genomen om een aantal rigs op voorhand te maken, zodat ik niet met ijzige handen aan het water stalen onderlijntjes moet fabriceren. Mooi geklasseerd in een etuitje geeft dit grote voldoening op een winterse dag!
We zijn van plan om mischien deze zomer naar Zweden te trekken om op snoek te vissen met onze eigen boot. Ik dacht er aan om daar alvast wat streamers voor te binden. Die komen altijd van pas... ook in de polder.