De dertiende!

De dertiende, én onverwachte snipperdag voor David en ik. Bloedheet, maar gelukkig een heerlijk briesje aan de rivier. Na een uur hadden we al door dat het geen superdag zou worden. Alle soorten favoriete kunstaassoorten kregen een nat pak, maar geen snoek die er z'n tanden in plantte.
Na een uur of vier, pal op de middag kreeg David een nazwemmer die z'n Simonz shad een paar keer aantikte en hem uiteindelijk toch nam. David sloeg mis, met een grote kolk tot gevolg. Een kwartier later probeerden we het nog eens op hetzelfde plekje en direct kreeg hij een stevige beet. Een snoeiharde dril volgde en een mooie 106cm kwam uiteindelijkin het oppervlak.
Het kostte ons enige moeite om de vis terug te zetten, de dril had blijkbaar veel van 'm gevergd. Maar na een halfuurtje recuperatie op een strandje zwom hij met een stevige staartslag alsnog de diepte in. Oef, dat stemde ons gelukkig... stel je voor...
Rond drie uur namen we siesta met een uitgebreid etentje op het terras van een nabijgelegen restaurantje, om nadien een andere strook rivier te bevissen. We hakten door, en door tot het quasi donker was, zonder gevolg. Lichtjes verbrand en versuft door de felle septemberzon keerden we terug.
De dertiende, het kan béter, maar vooral véél slechter!

De dertiende?

Vorige zaterdag vroeg Jan om samen te gaan vissen. Nu hanteer ik het principe dat als hij bij mij logeert ik niet ga vissen. Maar nou vroeg hij het zelf... en dat kan je zomaar aan je laten voorbij gaan. Hij zei zomaar voor de vuist weg dat hij wel eens een grote karper zou willen vangen. We lieten dus het Vrijbroekpark met z'n kleine karpers links liggen en stoomden naar 'ons' Fort. Gewapend met één karperhengel, en twee broden. Er stond mooi zonnetje op het water, en dat moest genoeg zijn om enkele vissen aan het oppervlak te krijgen. Ik had 'm zelfs al beloofd om een Fanta uit de muur te draaien als beloning voor ons hard labeur ivm de grote karper die we op de kant gingen leggen! Maar, er was wel een fris windje die voor een rimpel op het water zorgde.
Ze waren er dus niet, de korsten bleven onaangeroerd. Noppes. Zelfs na een volledig rondje langs het water had ik nog geen karper kunnen spotten.
Toen zag ik plots iemand varen naar de overzijde aan de bunker en zelfs wat aas droppen op een strategisch plekje. Hé, dat mag niet bij ons, uitvaren, en het leek me ook nog iemand die helemaal geen lid was van onze karpergroep.
Ik nam poolshoogte, en ja die jongen had er net ene gevangen en was stilletjes toen ik er bij kwam staan. Pa en ma, en ook Jacky (die net als die jongen aan het Fort woont) stond erbij.
Ik gaf een slinkse opmerking over het ontbreken van de nodige karpervergunning en 3 milliseconden later ontsteekt Jacky in een vlammende scheldtirade aan mijn adres. Tjonge jonge, ik heb alle recht om er een opmerking over te maken en toch word ik de huid volgescholden. Het deed onverwacht verdomme veel zéér!
Op dat moment kwam er een blond mevrouwtje langs die vroeg of er soms iemand van ons met een zilveren Berlingo reed. Tja, ik natuurlijk! Het speet haar verschrikkelijk maar ze had er net haar auto in geparkeerd! En dat aan het Fort, waar niet eens doorgaand verkeer is. En het is niet zomaar een kein deukje!
Onze leuke namiddag was over. Meer dan. Geen karpers.

Phil's Fourties 2005!

Ik weet, 't is maar om dat ik niks vang dat ik het stellen moet met foto's van anderen!...
Nee hoor, ik wil jullie gewoon dit reeksje foto's van echte bakken niet onthouden. Nergens anders dan op deze site te zien... Geniet ervan.

Visloos!

Was de karperjacht geen succes, de paddestoelenjacht was het wél!

Visloos?

Vrijdag was ik een, voor mijn doen, een 'lange' sessie van plan. Van vrijdagmorgen tot zaterdagnamiddag. Vrijdagmorgen kon ik niet eens vanonder m'n paraplu uit, watersnood! De naden van m'n ovalen paraplu waren gingen lekken en ik zat algauw onder te druppen. Gelukkig werd het 's avonds best lekker weer en ook 's nachts bleef het droog.
M'n ruim op voorhand opgezette voerexperiment bleef echter visloos. M'n tegenstander bleef onzichtbaar en kwam zelfs nog niet aan m'n aas snuffelen. Volgende keer beter.
Maar, er zat wel karper op de stek, en tegen zaterdagmiddag 10u had ik er een beetje teveel gezien, rollend in het oppervlak. Ik kon het niet laten, rigs veranderd en een paar pop-upjes gezocht vanonder in de rugzak. Ik smeet de handel op het -naar mijn idee- goede plekje en na een uur had ik een 13,3kg bijna leder. Een welkome mooie donkere vis, kwas er heel blij mee! De nederlanders naast mij waren, dacht ik, een beetje onder de indruk (na enkele sessies ofzo zonder beet...). Ben in de namiddag naar huis gegaan, na wat erg gezellig socializen met de hoogst sympathieke Dutchies, toffe gasten jullie (hun fotoalbum met Hollandse metersnoeken vergeet ik nooit!).
Het smaakt natuurlijk naar meer, moet ik nou voor de karper gaan of voor de...

Kantje vissen

Zaterdag ging ik onverwachts met David een dagje bootvissen op snoek. Omdat we dachten dat 'onze' rivier troebel zou wezen door het vele regenwater van de laatste dagen lieten we onze keuze vallen op een stilstaand water in de buurt van Rotterdam. Nieuw water voor ons, en dat is altijd spannend. Erg mooie trailerhelling! Het water bleek er bijna winterse erwtensoep, zo groen, met ongeveer 60 cm doorzicht. Niet bemoedigend dus. Het vissen bleek er relatief eenvoudig door de uniforme diepte. Het was eens leuk om niet constant op de dieptemeter te hoeven zien. Helaas zagen de snoeken het anders, niets liet zich zien. Tot we onder een nauw bruggetje door voeren, en de hengel van David krom ging. Vast! Nee, vis! Een snoek in de 75cm categorie, die in het warme water onthaakt werd.
De ganse voormidddag werd allerhande kunstaas uitgeprobeerd, niks werkte, er werd niks meer gevangen.
Rond de middag pikten we op een meter of acht uit het kantje een dyneema lijn op van karpervissers die vanuit de overkant visten. Het moet er ginds zo'n goeie 200 meter breed zijn. En toch hadden die mannen het lef om commentaar te leveren. Ze visten met toploodjes voor hun hengeltoppen (had ik 's morgens vroeg gezien toen ze nog in hun nest lagen) maar in de overkant visten ze echter op het talud (80 cm diep). Zonder volglood. Je kan het al raden hoe gemakkelijk je zo'n lijn kan oppikken... Je waren jong en met veel lawaai...
David zei: 'Ach, laat ze nou...' maar ik word daar behoorlijk kregelig van. Je kan geen volledig water opeisen. Hup, er naar toe gevaren, en het efkes uitgelegd...
Haa, hún uitleg was dat iedere karpervisser ginds naar de overkant vist... tja, en dat hadden wij moeten weten... en rekening mee houden... Balen dus!
s' Namiddags deden we de westkant van het water aan, met een heel ander diepteverloop dan de Oostkant. Bemoedigend, maar geen enkele snoek liet zich opmerken.
Zalige dag op het water, met een lekker zonnetje. Alleen moeten die snoeken dat niet zo.

De Gekraakte

Vorige week deed ik een poging om een snoek te vangen op een groot water in de buurt waar ik geboren ben. Dat wilde de eerste avond best lukken met een vis in de 75 cm categorie, wederom op m'n vertroude Guppy. De tweede avond staken de andere vissers een stokje voor m'n visexploten. Geert Vandeplancke slaat namelijk graag een babbeltje en dan komt er geen vis in het net hé? Ik raakte aan de praat met twee vriendelijke jongens die een brede stek deelden. Ze waren net aan het uitpakken. De ene wist me te zeggen dat ze er nu 6 weken aan het vissen waren, met erg mager resultaat. Z'n vriend had drie vissen, hijzelf moest z'n eerste run nog krijgen... tja, eigen aan dressuurwater. Maar dat had hij er voor over, z'n target was immers de Gekraakte Staart, één van de echt grote vissen van het bewuste meer, een oud monument van ver over de twintig kilo. Méér dan deze ene vis wenste hij niet.
Het aas werd op verschillende dieptes uitgeworpen, het kamp opgeslagen. Een kwartier later volgt er een trage run op één van de single hookbaits. Iedereen springt verbaasd en uitgelaten het water in om de vis af te drillen en te scheppen, ik stel voor om te fotograferen. De vis blijft traag en log baggeren, met breed uitdeinende kolken in het olieachtige water. Het zag er veelbelovend uit, zonder meer een echte bak! De ene wilde de vis scheppen toen de karper zich de eerste keer zijlings aan de oppervlakte toonde, maar hield zich uiteindelijk in.
'Geloof het of niet, maar het is de Gekraakte Staart die je er aan hebt, en dan nog je eerste beet godverdomme!' riep z'n visvriend uit. Paniek, spanning en ongeloof tegelijk! De vis ging terug diep en luttele seconden later loste de haak. Ongeloof schoot over, die ene kans voorbij. Geen rimpel die nog aan de reus deed denken.
Teleurstelling alom, je eerste vis van een nieuw water, de vis van je dromen, en hem dan op deze manier kwijtspelen... De pastis in de 1,5 literfles slonk zienderogen. Gekraakte Visser.

Adem halen 5

Vorige vrijdag had ik een dag vrij. Bijna gesmolten door het extreme weer had ik er echt nood aan! David kon niet uitpakken met de boot, dus ging ik maar alleen op pad.
Rustig struinend langs een kalme Nederlandse rivier zou ik trachten een snoek te vangen. Dat wilde wel lukken want na een uur kreeg ik er een mooie op, die m'n aas agressief op een krappe meter uit de kant kwam halen. Een dikke vis, misschien wel een meter, deed het water in 't rond spatten aan het korte stukje uitstaande lijn. Ik strompelde de rotsblokken af om 'm te landen en ondertussen zag hij kans om er vandoor te gaan. Weg vis, spijtig, want het had m'n dag fantastisch gemaakt.
Dertig meter verder kreeg ik nog een nazwemmer maar de snoek schoot flitsend terug in het wier.
Dat was de actie voor die morgen, de zon kwam erdoor en het werd bloedheet. Het water steeg in m'n lieslaarzen en ik droop af.
Zondagmorgen reden David en ik terug naar dezelfde rivier. Het was er aangenaam stil met het krieken van de dag. Zaaalig! Nadat we vlotjes de boot getrailerd hadden driften we de rivier af, de wind zat precies in het verlengde ervan.
Ik kreeg vrij vlot een aanbeet van een snoek in de 75cm klasse die het in de boot wel erg bont maakte, en dus vlug terug in z'n element ging.
Later op de voormiddag miste ik een kleinere vis, maar het was toch actie! En nog iets later zag ik uit het zes meter diepe water een machtige vis om hoog komen die in een halve cirkel m'n favoriete Guppy uit het oppervlak kwam halen! Superactie! Wat een mooi zicht was dat... de beet kwam niet onverwacht, en na een kort gevecht had ik een 102cm in m'n pollen. Gelukkig, en dit op een warme zomerdag...
David zat het stilletjes aan te zien, en ik vond het spijtig dat hij geen beet kreeg, hoe raar kan het lopen hé?...
We probeerden het ook trollend op het taluud, maar niets liet zich nog vangen.
Maare, het was zo zalig op het water dat het ons een formidabel gevoel gaf. Na tien uur kwam het vakantievolk het water op en het was onmiddellijk gedaan met de rust. Tussen jetski en zeilboot voeren we terug naar de helling, met de staart tussen de benen. De dag werd gezellig besloten met een saté anex pindasaus en een frisdrankie op het terrassie.

Vakantie 2006_1

Het eerste deel van de grote vakantie is ten einde. Jan heeft veertien dagen bij me gelogeerd en we hebben samen allerlei leuke dingen gedaan, én, ook nog een weekje in de Ardennen doorgebracht. Natuurbeleving allom, met een fantastische wandeling aan de Ninglinspo, een aantal afdalingen van de Orthe met de kayak, fossielen zoeken en hier en daar een toeristich bezoekje aan de mooie dorpjes in de omgeving. Wery met z'n dolmen en menhirs. Durbuy en Dinant met z'n citadel en mooie Maas. Er is veel moois in Belgie, geen côte d'azur voor mij. Erg geslaagde vakantie, merci Jan!
Vorige vrijdag (wat een hitte zeg!) ben ik voor terug een paar uur gaan vissen, gewapend met twee broden, klein materiaal, ééén hengel en een HERSTELD schepnet! Haaaa!
Op het eerste water vond ik na vijf minuten één van de veertigponders onder een struik, samen met nog een aantal andere mooie vissen. Ik had een kans! Na twee uur had ik m'n kans gehad, want ze bleken erg lethargisch, traag rondkruisend in de zinderende zon om dan terug te zeilen onder hun struikje. De grote vis had er geen zin in, een andere had één korst tussen z'n lippen beetgepakt (!!!) en meegenomen onder de struik. Dit had ik nog nooit voordien gezien! Kansloos was ik.
Dan maar naar 'ons' fort, maar daar bleken de vissen ook behoorlijk passief, hoe zou je zelf zijn met deze temperaturen? Toch kon ik na een half uur een beste vis haken. Khad z'n lippen en z'n rugvin gezien en hem herkend als die mooie donkere spiegel die Gunther in begin april ving (staat onder de '1 april' post op deze site). Subtiel werd het kleine vlokje gepresenteerd, en effe later spatte het ondiepe water in het rond. De foto met de zelfontspanner lukte wonderwel, wegen zag ik niet zitten met dat warme slijm, rond de veertien kilo ofzo, hop terug. Tien minuten later stak ik al een euro in de drankautomaat verderop. Drankje verdiend!
Zaterdag bracht ik een bezoekje aan het Antwerpse Aquatopia, een paradijs voor de aquariumliefhebber. En erg verrassend van interieur. Meer dan een bezoek waard, misschien gecombineerd met een bezoekje aan de zoo, dat ligt daar vlakbij! Mooie bakken met Zuid-Amerikaanse chicliden (met jonkies) en het haaienaquarium is intrigerend met z'n enorme verpleegsterhaaien.
Gisteren was het stranddag, to hot in the city. Cadzand zou het worden! Ik had me een zeefje aangeschaft zodat ik op het strand op zoek kon gaan naar fossiele haaietanden... Ik liet me leiden door de internetinfo en m'n eigen aanvoelen en na een paar minuten had ik er al eentje te pakken. Na een middagje waren er dat al 22, erg relaxed om daarmee bezig te zijn, en ook nog resultaat te halen! De grootste tand meet net geen vier ventimeter! Het is bijna 'vissen', maar dan in het zand!
Met een zak Belgische friet en een fris pintje hebben we 's avonds het zand doorgespoeld. To be continued...

Fish Inn 2006

Van vrijdag tot zondagmiddag liep de Fish Inn van Regio Mechelen, aan de Snoekbaars in Turnhout. Jan wilde kost wat kost mee, dus dit werd een weekendje kamperen. Erg lekker weer, dus kroop iedereen met z'n tent weg in de schaduw. De karpers lagen lui in het oppervlak en de mensen die in het ondiepe stuk visten kregen wel een visje gevangen, op het diepe stuk echter was het niks.
Jan ging er tegenaan met een hengel en na twee dagen had hij helemaal zelf een tiental brasems en een mooie karper gevangen. Wie zei er dat vissen moeilijk was? ;-) Hij had een fantastische zaterdag, en ik bewonder hem om zoveel geduld. Puik, mijn jongen...
Meer dan het vermelden waard: Tien minuten aan het water en buurman Rie vangt een vis van een kilo of 13, om direct nadien z'n befaamde jodeldans te maken! De tandem Van eck en Rie Michiels die onder overdaad alcohol zwalpend het meer onveilig maakten. Dronken Rie om 8u 's morgens poserend met de bikini van Eefje (de bewijzen zijn onvernietigbaar!). Jan die tijdens de barbecue met de hengel van Poeli een karper van een kilo of 8 ving, helemaal alleen. Het zwempartijtje van de jeugd, kwestie van de stek wat leven in te blazen... De jaarlijks terugkerende mountainbike-koers rond het meer, die dit jaar overtuigend verloren werd door John (de drankpauze's onderweg zijn er echt teveel aan, John). Ik vind m'n grootste winde ooit, wat een beest. Ik liet ook een karper van een 13 kg door m'n net zakken, helemaal doorgescheurd dat ding, Jan schreeuwde het uit bij zoveel ongeluk. Ik moet dus investeren in een nieuw net! Ik word begod nog hip.
De barbeque was een erg lekker succes, vlees gegeten voor een hele week! Kortom, terug een geslaagd vissersfeest, ik hoop dat de Gunther er volgend jaar terug bij is!... Je werd gemist kerel.