Visloos!

Was de karperjacht geen succes, de paddestoelenjacht was het wél!

Visloos?

Vrijdag was ik een, voor mijn doen, een 'lange' sessie van plan. Van vrijdagmorgen tot zaterdagnamiddag. Vrijdagmorgen kon ik niet eens vanonder m'n paraplu uit, watersnood! De naden van m'n ovalen paraplu waren gingen lekken en ik zat algauw onder te druppen. Gelukkig werd het 's avonds best lekker weer en ook 's nachts bleef het droog.
M'n ruim op voorhand opgezette voerexperiment bleef echter visloos. M'n tegenstander bleef onzichtbaar en kwam zelfs nog niet aan m'n aas snuffelen. Volgende keer beter.
Maar, er zat wel karper op de stek, en tegen zaterdagmiddag 10u had ik er een beetje teveel gezien, rollend in het oppervlak. Ik kon het niet laten, rigs veranderd en een paar pop-upjes gezocht vanonder in de rugzak. Ik smeet de handel op het -naar mijn idee- goede plekje en na een uur had ik een 13,3kg bijna leder. Een welkome mooie donkere vis, kwas er heel blij mee! De nederlanders naast mij waren, dacht ik, een beetje onder de indruk (na enkele sessies ofzo zonder beet...). Ben in de namiddag naar huis gegaan, na wat erg gezellig socializen met de hoogst sympathieke Dutchies, toffe gasten jullie (hun fotoalbum met Hollandse metersnoeken vergeet ik nooit!).
Het smaakt natuurlijk naar meer, moet ik nou voor de karper gaan of voor de...

Kantje vissen

Zaterdag ging ik onverwachts met David een dagje bootvissen op snoek. Omdat we dachten dat 'onze' rivier troebel zou wezen door het vele regenwater van de laatste dagen lieten we onze keuze vallen op een stilstaand water in de buurt van Rotterdam. Nieuw water voor ons, en dat is altijd spannend. Erg mooie trailerhelling! Het water bleek er bijna winterse erwtensoep, zo groen, met ongeveer 60 cm doorzicht. Niet bemoedigend dus. Het vissen bleek er relatief eenvoudig door de uniforme diepte. Het was eens leuk om niet constant op de dieptemeter te hoeven zien. Helaas zagen de snoeken het anders, niets liet zich zien. Tot we onder een nauw bruggetje door voeren, en de hengel van David krom ging. Vast! Nee, vis! Een snoek in de 75cm categorie, die in het warme water onthaakt werd.
De ganse voormidddag werd allerhande kunstaas uitgeprobeerd, niks werkte, er werd niks meer gevangen.
Rond de middag pikten we op een meter of acht uit het kantje een dyneema lijn op van karpervissers die vanuit de overkant visten. Het moet er ginds zo'n goeie 200 meter breed zijn. En toch hadden die mannen het lef om commentaar te leveren. Ze visten met toploodjes voor hun hengeltoppen (had ik 's morgens vroeg gezien toen ze nog in hun nest lagen) maar in de overkant visten ze echter op het talud (80 cm diep). Zonder volglood. Je kan het al raden hoe gemakkelijk je zo'n lijn kan oppikken... Je waren jong en met veel lawaai...
David zei: 'Ach, laat ze nou...' maar ik word daar behoorlijk kregelig van. Je kan geen volledig water opeisen. Hup, er naar toe gevaren, en het efkes uitgelegd...
Haa, hún uitleg was dat iedere karpervisser ginds naar de overkant vist... tja, en dat hadden wij moeten weten... en rekening mee houden... Balen dus!
s' Namiddags deden we de westkant van het water aan, met een heel ander diepteverloop dan de Oostkant. Bemoedigend, maar geen enkele snoek liet zich opmerken.
Zalige dag op het water, met een lekker zonnetje. Alleen moeten die snoeken dat niet zo.

De Gekraakte

Vorige week deed ik een poging om een snoek te vangen op een groot water in de buurt waar ik geboren ben. Dat wilde de eerste avond best lukken met een vis in de 75 cm categorie, wederom op m'n vertroude Guppy. De tweede avond staken de andere vissers een stokje voor m'n visexploten. Geert Vandeplancke slaat namelijk graag een babbeltje en dan komt er geen vis in het net hé? Ik raakte aan de praat met twee vriendelijke jongens die een brede stek deelden. Ze waren net aan het uitpakken. De ene wist me te zeggen dat ze er nu 6 weken aan het vissen waren, met erg mager resultaat. Z'n vriend had drie vissen, hijzelf moest z'n eerste run nog krijgen... tja, eigen aan dressuurwater. Maar dat had hij er voor over, z'n target was immers de Gekraakte Staart, één van de echt grote vissen van het bewuste meer, een oud monument van ver over de twintig kilo. Méér dan deze ene vis wenste hij niet.
Het aas werd op verschillende dieptes uitgeworpen, het kamp opgeslagen. Een kwartier later volgt er een trage run op één van de single hookbaits. Iedereen springt verbaasd en uitgelaten het water in om de vis af te drillen en te scheppen, ik stel voor om te fotograferen. De vis blijft traag en log baggeren, met breed uitdeinende kolken in het olieachtige water. Het zag er veelbelovend uit, zonder meer een echte bak! De ene wilde de vis scheppen toen de karper zich de eerste keer zijlings aan de oppervlakte toonde, maar hield zich uiteindelijk in.
'Geloof het of niet, maar het is de Gekraakte Staart die je er aan hebt, en dan nog je eerste beet godverdomme!' riep z'n visvriend uit. Paniek, spanning en ongeloof tegelijk! De vis ging terug diep en luttele seconden later loste de haak. Ongeloof schoot over, die ene kans voorbij. Geen rimpel die nog aan de reus deed denken.
Teleurstelling alom, je eerste vis van een nieuw water, de vis van je dromen, en hem dan op deze manier kwijtspelen... De pastis in de 1,5 literfles slonk zienderogen. Gekraakte Visser.

Adem halen 5

Vorige vrijdag had ik een dag vrij. Bijna gesmolten door het extreme weer had ik er echt nood aan! David kon niet uitpakken met de boot, dus ging ik maar alleen op pad.
Rustig struinend langs een kalme Nederlandse rivier zou ik trachten een snoek te vangen. Dat wilde wel lukken want na een uur kreeg ik er een mooie op, die m'n aas agressief op een krappe meter uit de kant kwam halen. Een dikke vis, misschien wel een meter, deed het water in 't rond spatten aan het korte stukje uitstaande lijn. Ik strompelde de rotsblokken af om 'm te landen en ondertussen zag hij kans om er vandoor te gaan. Weg vis, spijtig, want het had m'n dag fantastisch gemaakt.
Dertig meter verder kreeg ik nog een nazwemmer maar de snoek schoot flitsend terug in het wier.
Dat was de actie voor die morgen, de zon kwam erdoor en het werd bloedheet. Het water steeg in m'n lieslaarzen en ik droop af.
Zondagmorgen reden David en ik terug naar dezelfde rivier. Het was er aangenaam stil met het krieken van de dag. Zaaalig! Nadat we vlotjes de boot getrailerd hadden driften we de rivier af, de wind zat precies in het verlengde ervan.
Ik kreeg vrij vlot een aanbeet van een snoek in de 75cm klasse die het in de boot wel erg bont maakte, en dus vlug terug in z'n element ging.
Later op de voormiddag miste ik een kleinere vis, maar het was toch actie! En nog iets later zag ik uit het zes meter diepe water een machtige vis om hoog komen die in een halve cirkel m'n favoriete Guppy uit het oppervlak kwam halen! Superactie! Wat een mooi zicht was dat... de beet kwam niet onverwacht, en na een kort gevecht had ik een 102cm in m'n pollen. Gelukkig, en dit op een warme zomerdag...
David zat het stilletjes aan te zien, en ik vond het spijtig dat hij geen beet kreeg, hoe raar kan het lopen hé?...
We probeerden het ook trollend op het taluud, maar niets liet zich nog vangen.
Maare, het was zo zalig op het water dat het ons een formidabel gevoel gaf. Na tien uur kwam het vakantievolk het water op en het was onmiddellijk gedaan met de rust. Tussen jetski en zeilboot voeren we terug naar de helling, met de staart tussen de benen. De dag werd gezellig besloten met een saté anex pindasaus en een frisdrankie op het terrassie.

Vakantie 2006_1

Het eerste deel van de grote vakantie is ten einde. Jan heeft veertien dagen bij me gelogeerd en we hebben samen allerlei leuke dingen gedaan, én, ook nog een weekje in de Ardennen doorgebracht. Natuurbeleving allom, met een fantastische wandeling aan de Ninglinspo, een aantal afdalingen van de Orthe met de kayak, fossielen zoeken en hier en daar een toeristich bezoekje aan de mooie dorpjes in de omgeving. Wery met z'n dolmen en menhirs. Durbuy en Dinant met z'n citadel en mooie Maas. Er is veel moois in Belgie, geen côte d'azur voor mij. Erg geslaagde vakantie, merci Jan!
Vorige vrijdag (wat een hitte zeg!) ben ik voor terug een paar uur gaan vissen, gewapend met twee broden, klein materiaal, ééén hengel en een HERSTELD schepnet! Haaaa!
Op het eerste water vond ik na vijf minuten één van de veertigponders onder een struik, samen met nog een aantal andere mooie vissen. Ik had een kans! Na twee uur had ik m'n kans gehad, want ze bleken erg lethargisch, traag rondkruisend in de zinderende zon om dan terug te zeilen onder hun struikje. De grote vis had er geen zin in, een andere had één korst tussen z'n lippen beetgepakt (!!!) en meegenomen onder de struik. Dit had ik nog nooit voordien gezien! Kansloos was ik.
Dan maar naar 'ons' fort, maar daar bleken de vissen ook behoorlijk passief, hoe zou je zelf zijn met deze temperaturen? Toch kon ik na een half uur een beste vis haken. Khad z'n lippen en z'n rugvin gezien en hem herkend als die mooie donkere spiegel die Gunther in begin april ving (staat onder de '1 april' post op deze site). Subtiel werd het kleine vlokje gepresenteerd, en effe later spatte het ondiepe water in het rond. De foto met de zelfontspanner lukte wonderwel, wegen zag ik niet zitten met dat warme slijm, rond de veertien kilo ofzo, hop terug. Tien minuten later stak ik al een euro in de drankautomaat verderop. Drankje verdiend!
Zaterdag bracht ik een bezoekje aan het Antwerpse Aquatopia, een paradijs voor de aquariumliefhebber. En erg verrassend van interieur. Meer dan een bezoek waard, misschien gecombineerd met een bezoekje aan de zoo, dat ligt daar vlakbij! Mooie bakken met Zuid-Amerikaanse chicliden (met jonkies) en het haaienaquarium is intrigerend met z'n enorme verpleegsterhaaien.
Gisteren was het stranddag, to hot in the city. Cadzand zou het worden! Ik had me een zeefje aangeschaft zodat ik op het strand op zoek kon gaan naar fossiele haaietanden... Ik liet me leiden door de internetinfo en m'n eigen aanvoelen en na een paar minuten had ik er al eentje te pakken. Na een middagje waren er dat al 22, erg relaxed om daarmee bezig te zijn, en ook nog resultaat te halen! De grootste tand meet net geen vier ventimeter! Het is bijna 'vissen', maar dan in het zand!
Met een zak Belgische friet en een fris pintje hebben we 's avonds het zand doorgespoeld. To be continued...

Fish Inn 2006

Van vrijdag tot zondagmiddag liep de Fish Inn van Regio Mechelen, aan de Snoekbaars in Turnhout. Jan wilde kost wat kost mee, dus dit werd een weekendje kamperen. Erg lekker weer, dus kroop iedereen met z'n tent weg in de schaduw. De karpers lagen lui in het oppervlak en de mensen die in het ondiepe stuk visten kregen wel een visje gevangen, op het diepe stuk echter was het niks.
Jan ging er tegenaan met een hengel en na twee dagen had hij helemaal zelf een tiental brasems en een mooie karper gevangen. Wie zei er dat vissen moeilijk was? ;-) Hij had een fantastische zaterdag, en ik bewonder hem om zoveel geduld. Puik, mijn jongen...
Meer dan het vermelden waard: Tien minuten aan het water en buurman Rie vangt een vis van een kilo of 13, om direct nadien z'n befaamde jodeldans te maken! De tandem Van eck en Rie Michiels die onder overdaad alcohol zwalpend het meer onveilig maakten. Dronken Rie om 8u 's morgens poserend met de bikini van Eefje (de bewijzen zijn onvernietigbaar!). Jan die tijdens de barbecue met de hengel van Poeli een karper van een kilo of 8 ving, helemaal alleen. Het zwempartijtje van de jeugd, kwestie van de stek wat leven in te blazen... De jaarlijks terugkerende mountainbike-koers rond het meer, die dit jaar overtuigend verloren werd door John (de drankpauze's onderweg zijn er echt teveel aan, John). Ik vind m'n grootste winde ooit, wat een beest. Ik liet ook een karper van een 13 kg door m'n net zakken, helemaal doorgescheurd dat ding, Jan schreeuwde het uit bij zoveel ongeluk. Ik moet dus investeren in een nieuw net! Ik word begod nog hip.
De barbeque was een erg lekker succes, vlees gegeten voor een hele week! Kortom, terug een geslaagd vissersfeest, ik hoop dat de Gunther er volgend jaar terug bij is!... Je werd gemist kerel.

Toch nog resultaat

Zaterdag vonden David en ik nog eens de tijd om met de boot op stap te gaan. Ik stond om 4 uur 's morgens op, om op dat vroege uur het Brielse Meer onveilig te maken. Slaperig trailerden we de boot, maar we waren vol enthousiasme om snoek in de boot te krijgen... Tegen de middag aan bleek het niks te worden, niks te zien, niks gevoeld. Nadien zijn we gaan pionieren, op zoek naar nieuwe horizonten, om de volgende keer eens een nieuw water aan te pakken. De Brielse Maas is na al die tijd voor mij een flinke kuitenbijter gebleken!
Het bleek dat uitgerekend zaterdagavond net dertig jaar geleden was dat Stef Michiels met karpervissen was begonnen. Samen met Ben Van de Linde en Gunther Wigy besloten ze om een verjaardagssessie te vissen op de Montreal, het water waar het voor de Stef en z'n karpervissende pa ooit allemaal begonnen was... Toen ik er laat op de avond aankwam waren er al een achttal vissen gevangen, en bleven de biepers maar acte-de-presence geven! Héél leuk en gezellig daar, met merguezkes en brochettes, Jupiler, champagne, cola en vooral erg goed gezelschap! Wat een bende vrienden zijn dat! Ik slaagde er trouwens nog in om door Bart's stoeltje te zakken. Typisch, ik raak nooit ergens weg en nou was het net zo, ik lag maar om 1u30 in m'n bed. Een te lange dag dus, en dat mocht ik 's morgens voelen...


Ik besloot om gewapend met 2 broden naar het Fort te trekken. Mischien kon ik een verdwaalde karper zover krijgen dat hij in m'n net zwom. De vissen waren uiterst actief, zaterdag volop zon, zondag naderend onweer... ze sprongen dat het een lieve lust was. Ik had eindelijk eens het geduld om langer te wachten nadat ik een half brood gevoerderd had. Meerdere brede toeters verschenen aan de oppervlakte.
Korst gepresenteerd en tien seconden later was ik al aan het drillen. 13,4 kg spiegelkarper, puik! Er begon dus zowaar nog schot te komen in m'n visweekend. Efkes later had ik als bonus een 14,4kg spiegel op de zelfde stek. Deze gaf zich niet zomaar gewonnen en door de lage waterstand bleek hij niet eenvoudig te netten.
Een half uur later, toen het al begon te onweren, kon ik nog zo'n voorzichtige azer strikken. Tergend lanzaam slurpte hij m'n korst naar binnen en een geweldige waterexplosie volgde toen ie door had dat hij gefopt was. 16,8 kg spiegelkarper. Ik herkende hem direct als een vis die ik vorig jaar ergens in de zomermaanden ook had. Met de zelfontspanner slaagde ik er in om er een fotootje van te nemen, op een droog plekje onder een eik.


Het regende ondertussen behoorlijk stevig en de karpers gaven het op aan de oppervlakte. Naar huis dus. Ach nee, ik had nog een kunstaashengel in de auto liggen en en passant ving ik vooraan aan het brugje nog een snoek op een zelfgemaakte streamer. Die was welkom, wel wat klein maar dat gaf niks. Op de zelfde plek waren enkele karpers aan het azen in een modderhoekje. Het broebelde en bruiste op meerdere stekken. Dat waren echt vissen op een presenteerblaadje. Doosje mais opgetrokken en vlug twee strategische voerstekjes aangelegd. Pennetje gemonteerd en uitgelood, dat ging vlug en op het moment dat de eerste vis de mais aan het opspitten was lag ik er al vlak naast met m'n aasje. Schokkerig verdronk de dobber, een grote brasem was het gevolg. Dus geen azende karper maar brasem, achzo. Alléhop, dan toch maar naar huis!

Adem halen 4

Gisteren, op de warmste dag van het jaar, sleurde ik mezelf met liesbotten aan naar het water bij me in de buurt. Ik hoopte ondanks de hitte toch nog snoek te kunnen vangen, zag het als een soort weddingschap met mezelf. Op het eerste water had ik donders veel concurentie met horden zwemmer-zonnekloppers van allerlei allooi. Ik was het gejoel al na een kwartier bitterbeu, maar had toch een goeie stek uitgekamd, weliswaar zonder beet...
Op naar de volgende put, waar het verdorie nog erger was, een half uurtje gevist en wegwezen van die druktemakers. Op het derde water was het heel wat rustiger, en ik kon uitblazen na de zware dag op het werk. Bah, niet dat we veel werk hebben hoor, only the heat is killing me.
Uiteindelijk wist ik door m'n vertrouwde Sandra erg agressief binnen te vissen een beet uit te lokken, en deze vis ging er erg pittig tegenaan! Leuke korte dril, vis in close-up op de foto, weddingschap gewonnen! Vanop het terras vang je geen vis.

Adem halen 3

Een mens kan niet op z'n appartementje zitten smelten in dit warme weer. Ik moest eruit. Buiten! Maar ook aan het water zat ik maar wat te suffen. Zelfs de karpers deden het erg rustig met dit erg warme weer. Was het nou dertig graden of niet? Hier en daar strooide ik enkele korsten op het water, maar er kwam aanvankelijk weinig actie. Eén vis werd gemist, ik sloeg verkeerd en haakte prompt éen van de eiken langs de kant. Sufferd. Ook aan de obstakels waren de vissen niet happig naar een broodkorstje.
Dat veranderde toen de zon wegzakte en ik kon op korte tijd op drie verschillende stekjes m'n namiddag goedmaken met een afgetakelde quasimodo schubkarper van 13,1kg, een vis die waarschijnlijk normaal veel meer weegt. Op het eind van z'n levensdagen? Nadien kwam er een mooie 13kg spiegel op de kant, die op de plaat werd gezet door Rik, de viswachter van ons Fort. En als afsluiter van de dag presenteerde ik een korstje aan een koppeltje karpers op een andere stek. Eén van de twee was best een erg grote vis, de andere een baby. En ja, wie was de rapste in het wegwerken van het stuk brood? Anyway, het spiegeltje van een kilotje of 5 was welkom, Rik kwam er net terug aan van z'n ronde en stond er wat verwonderd bij, ik had er weer eentje. 'En dan nug met de kuurst' voegde hij er nog snuivend bij!... Ik smeet de stinkende mat en het vette net in de auto, draaide een koude Fanta uit de muur en reed huppeldepup naar huis.