Phil's Veertigers 2005_2

Tja, ik doe verder met de update van m'n post van een paar weken geleden, dit zijn nog enkele van Phil's veertigers uit 't jaar 2005... Mooi hé!

On a sunny day

Gisteren met Jan en Marleen naar het park gaan vissen. Een superdag met een lekker zonnetje. Nu deed Jan het als startend vissertje het nog beter dan z'n eerste keer, hij zat zo verdomd héél scherp te vissen, en had zowaar op 2 uur 19 karpertjes! De 20ste vis brak het 16/00 lijntje... Goe gevist Janneman!
In de namiddag ben ik met 'm en Marleen naar het Fort geweest in de hoop een 'demonstratie' oppervlaktevissen te geven. Veel resultaat, weinig moeite en weinig tijd. Er lagen een paar mooie vissen te zonnen, waaronder één hele grote.
Ze begonnen bijna direct gulzig te azen op het brood dat ik hun toesmeet. Die twee moesten nogal kijken zeg, hoe die vissen dat brood onder slurpten!... Korstje gepresenteerd aan de grootste, gulzig als ik zelf was, en tien seconden later had hij het al aan z'n been. Beslist één van de betere vissen die er rondzwemmen... en die schoot los omdat ik hem te zwaar moest pareren, wegens het obstakel onder water... Jammer, een zware dertiger gelost.
Twee kleinere vissen begonnen nadien terug te azen, en daar kon ik toch nog ene van vangen, ik denk ongeveer 13kg, khad geen weger bij dat was teveel moeite met dat warme weer. Fotootjes en terug where he belongs. Nice catch, en na amper drie kwartier gevist te hebben zaten we alweer op het terraske aan de overkant van 't straat, met een drankske en een ijsje in de zon. Actie done! Yeh!

Oostvoorne 17/04

Maandag, tweede paasdag en dus een lekker vrije dag! David en ik zijn naar 't Oostvoornse Meer geweest. Op forel met de boot. Roeiend dus, want je mag er geen motoren gebruiken. Benzine noch electro. We hebben getrold met twee vliegenhengels met daaraan zonkerstreamers. Zowel aan Intermediate lijnen en zwaar zinkende. 's Namiddags vistten we ook werpend met kleine plugjes. Ik had er twee, en ene kwijt. Allemaal kleine vissen, panforellen. David had één mooie gestipte bruine forel en speelde er twee kwijt waaronder een grote. Wat een kolk was dat, verdorie!
Spijtig dus genoeg alleen kleine vis in de boot...
Maar ja, alleen de duinen scheiden ons daar van de zee, dus waren lekker uitgewaaid en bijna de ganse dag een lekker zonnetje!... We waren begod in ons gezicht verbrand!
We gaan nog een herkansing pogen in de hoop de grotere vissen te vinden.
Ik had een arsenaal aan kleine kunstaas mee, en toch bleek dat de gouwe ouwe kleine Countdown en Jointed plugjes van Rapala goed waren voor vis.
Volgende keer méér!...

Een dertiger

Zaterdagmorgen had ik terug afspraak met de oude warriors van het Fort van Sint-Katelijne. Toen ik bij Stef langsliep op weg naar m'n stek lag ie nog te slapen, waarschijnlijk een drukke nacht gehad. Opstellen verliep routineus, het begon al wat herkenbaar te worden omdat ik deze stek vorig voorjaar ook beviste.
Ik had geen tijd om mijn lijn op te spannen want direct na de inworp tegen de overhangende struiken aan de overkant werd m'n hengel bijna uit m'n handen getrokken. Een 12kg+ was de klos. Jacky die aan de overkant bezig was op de witvis schudde z'n hoofd, wist niet wat te denken van zo'n vlugge run. Wat later volgde een 11kg+, een echte quasimodo, die na een fotootje op de mat vlug terug ging.
Rond de middag kreeg ik een trage run op rechts, en na een stevige dril (dan kan niet anders met zo'n staart) kwam er een 15,4kg boven water. Haha, da deed deugd! Stef kwam, na hij opgeruimd had, langs met een vis van 14kg+ in de mat, om hem op de foto te zetten. Het was de grootste van die sessie, de rest waren kleinere goden. Net op dat moment ving ik zowat het kleinste karpertje die ik er in twee jaar gezien had, ook Stef kon zich een schubje van een paar kilo niet herinneren... Beide vissen werden op de gevoelige plaat gezet, en we konden naar huis! Mooi, elk vier runs!

Geert Baillevier 2005

Geert Baillevier is zowat m'n oudste jeugdvriend. Ruwe bolster, blanke pit en peperkoeken hart. We hebben het allemaal samen beleefd, stekelbaars, salamander, paling, snoekbaars, voorn en brasem, baars... en natuurlijk ook een paar karpers.
We zien elkaar hoogstens een paar keer per jaar maar toch is er nog steeds dat zelfde gevoel, we hebben immers samen veel meegemaakt... Weet je nog die ufo, Geert?...
Hij zit nog altijd met z'n hoofd op 150% grote karpers vissen, kan het niet loslaten ook al ontbreekt hem de tijd die specifiek nodig is om de grote beren te vangen.
Vorig jaar ving hij op de Gavers in Harelbeke enkele mooie vissen. Dit zijn er een paar van...

Een visser is geboren!

M'n zoontje Jan wilde persé zondagmorgen gaan vissen. Dat was lang geleden, een jaar ongeveer. Hij heeft z'n eigen drie meter hengeltje en een paar fijne tuigjes, scherpe dobbertjes. Een klein doosje zoete mais zou voldoende zijn om ons een uurtje plezier te gunnen in het Vrijbroekpark. Dit moet zowat het ideale watertje zijn om iemand te leren vissen.
Ik had er geen goed oog in, want z'n concentratie is nog niet zo best. De eerste beten kwamen al vlotjes, na een paar minuten al. Hij miste ze allen, en sloeg iedere keer een gat in de lucht wegens véél te laat! Een kleine uitleg volstond om hem geconcentreerd genoeg te krijgen en de volgende aanslag was knalraak! Z'n eerste karpertje van het jaar was een feit. Wat was hij fier!
We (Marleen en ik) slaagden erin om hem nog efkes het hengeltje afhandig te maken en elk een visje te vangen. Verdorie, hij is gebeten. Jan is gebeten door de vismicrobe. Wie had dat ooit gedacht!
Anderhalf uur later had hij zowaar tien karpertjes gevangen, gehaakt en zelf geschept!
Als ik hem zag zitten aan het kantje met z'n korte hengeltje zag ik ook me zelf terug zitten aan het kanaal Kortijk-Bossuit, dertig jaar geleden. Ik zag mezelf bezig. voorover gebogen, turend, m'n eerste visjes...
Een visser is geboren.

1 april

Op één april krijgt men de karpers waar men wil! Dit weekend zijn Stef, Gunther en ik samen in actie geschoten. Stef begon vrijfagavond al, en direct goed. Toen ik erbij stond trok hij nog voor donker een karper in 't net. Dat beloofde dus voor het weekend. Toen ik 's morgens aankwam om te vissen kon ik al direct foto's maken bij Stef. In totaal kreeg hij 7 runs en landde er zes van. De grootste was 16,5kg!
Ik kon niet rap genoeg beginnen en reeds een uurtje later verspeelde ik jammer genoeg een grote vis voor m'n voeten. Balen dus! Stef kwam efkes later langs en kon direct genieten van nog een run, om me daarna direct terug op de been helpen na een stevige uitglijpartij in de vette Fort klei. De kleine vis werd toch nog geland en efkes later teruggezet. Tegen de middag begon het zwaar te regenen, wat zeg ik, te gieten! Net in die bui kreeg ik twee runs op een paar minuten tijd. Een 13,2 en een 13,7 kg. Deze maakten het verlies van de grote vis wat draaglijker. Doorweekt nam ik een korte pauze, om verse kleren te nemen uit de auto. Aha, direct na het inwerpen terug een beet op de linkse hengel, de gehaakte kleine vis sprong zowat boven water en schoot direct los... tiens tiens... Ik begon al wat te twijfelen aan de effectiviteit van m'n rigs, misschien toch terug grijpen naar de Tiemco? Daarna bleef het stil, nochtans was de zon erg hard aan het schijnen. Misschien lagen ze met z'n allen te zonnen?... Ik kon ze het niet kwalijk nemen.
Gunther was ondertussen ook gearriveerd en er werd gesocialised met Ben, Bart en ondergetekende. Wat later begon hij vol goeie moed aan 'de nacht', nadat de collega's hem eerst geholpen hadden met z'n karrevracht materiaal. Z'n kruiwagen had immers platte tube! Om zondagmorgen te eindigen met een drietal vissen, waaronder een schitterende 16,2kg! Een mooi en geslaagd weekend dus!...

Het pennetje

Met de verandering van het uur hebben we 's avonds een uurtje extra licht. Oef. Dinsdagavond straalde de zon zo heerlijk dat ik wel een uur naar het water moest! Ik werd er op het werk al piepnerveus van en wilde zo snel mogelijk weg. M'n penhengel en de kleine spulletjes stonden nog waar ik ze vorig jaar had neergepoot. En ik vond in m'n voorraadschuif nog een overgebleven blikje mais. Visseeeeeen jahoeee!
Het Vrijbroekpark lag er helemaal verlaten bij, ik dacht dat ik niet de enige zou zijn.
Het kleine pennetje - dat ik ooit van Jacques kreeg - stond nog op diepte ingesteld, dus vlug één maiskorreltje op de haak en indalen maar!...
Ik had een uur te gaan en vol verwachting stond ik de dingen te overzien. Een warme avond. Hop pennetje weg en de eerste brasem van het jaar was een feit. Er volgden er nog drie waarvan één een hele mooie was. Het pennetje zien ondergaan was al genoeg voor deze dag, meer moest het niet zijn. Net tegen donker had ik nog een bonus in de vorm van een kogelrond schubje van een kilootje of vijf. Hij was z'n mooi oranjegeel winterkleedje nog niet kwijt en ook z'n lippen waren nog in perfecte staat. Mooi!
Zo, dan ga je tevreden naar huis hé? Raar dat je in tijden van 'veertigponders' met een gelukkig gevoel toch een tienpondertje kan terugzetten...

Gisterenavond kon ik m'n uurtje plezier nog eens herhalen, dus stress in de auto om er zo vlug mogelijk te zijn! Er kwamen donkergrijze wolken aanzetten en 'k verwachte een zware bui. De brasems deden het niet, het bleef dan ook stil. Het enige geluid kwam van de trage regen en een zo nu en dan passerende jogger.
Pas toen de plensbui in alle hevigheid losbarstte kreeg ik een mooie wegzeiler, resulterend in een kleine brasem, vol zwarte schimmel. Bijna had ik hem uit z'n lijden verlost. Direct erna terug een tikje, had ik het goed gezien? Ja, een trage wegloper, béng met die hengel, weer een kleine karper? Nee, zo bleek het een 5 minuten later. Het was één van de betere vissen van het water. Ik schatte hem een goede 10 kilo. Véél zwaarder zwemmen ze er trouwens niet rond.
Z'n beide mondhoeken waren zo erg ingescheurd van vroegere sleurpartijen dat ik medelijden met 'm had. Ik vond met moeite m'n haakje tien terug in het verwrongen muiltje. Traag zwom hij terug weg.
Ik had drie kwartier gevist, was druipnat, het werd donker, en het was tijdje voor een zakje friet bij Frituur Lucienne!

Phil's Veertigers 2005_1

Tja, een mens word er stil van. Laatste vrijdag hadden Phil en ik, bij Geert Baillevier thuis een erg gezellig etentje... enne onvermijdelijk praten we dan ook een beetje over grote vissen hé... en tja... wat een reeks grote vissen heeft de Phil weer gevangen in 2005. Bijna twintig veertigers in België alleen al, met de 'Engelse' als monster vijftiger er als kers op de taart bovennop! Well done maat!...
Hieronder een paar echte mooie... De rest krijg je een andere keer wel, als ik zelf niks gevangen heb!

Seizoensstart!

Ouf, ik ben zondag 19 maart voor een eerste sessie uitgepakt op het Fort van St. Katelijne, het was 's smorgens flink koud in die flauwe mist en het kille briesje. Dat briesje stond de verkeerde kant uit, vond ik, dus dat stond me niet echt aan! De watertemperatuur was op 50 cm diepte en 2 meter uit kant net 5 graden... Ik had het iets hoger verwacht.
De drie hengels lagen algauw strategisch geplaatst, twee ervan op de bewezen hotspots van voorjaar 2005, en één hengel op een nieuw gekozen plekje ergens tussenin. Het bleef stil tot rond de middag maar net voor de zon door de wolken piepte kreeg ik een vlugge zakker op notabene de nieuwe stek. Ach leuk, maar 'k was wel gigantisch te laat wegens een hete koffiemok in de ene en babbelde gsm in de andere hand. Na het aanslaan voelde ik wat takkerij en de vis schoot te vlug los. Blijkbaar erg slecht gehaakt. De eerste run van het jaar en direct los...
Wat later rond 13u kreeg ik een run op rechts, net nadat ik de hengel had heringeworpen, iets verder uit de kant. Het bleek een schub van 14kg, waar ik erg blij mee was, maar ik dacht dat ik hem herkende. Zoveel verschillende schubs zwemmen er immers niet rond. Later zag ik op m'n computer in m'n fotobibliotheekje en verdorie daar was ie. Vorig jaar had ik 'm ook, eveneens op m'n eerste sessie van het jaar maar dan als derde vis, en zelfs ook in het weekend van de 20ste maart, dus met één dagje verschil... Straf hé!...
Ik maakte wat foto's op de mat en met de zelfontspanner (maar dat wilde nie best lukken!) en zette het beest terug. Ondertussen was het lekker warm geworden en kon ik voor de rest van de namiddag lekker suffen in 't voorjaarszonnetje. Dat deed deugd! We zijn gestart, jahoew!